Hersenspinsels
Losse ideeën, gedachten en opmerkingen die anders alleen in mijn gedachten zouden rond dwalen.
31-5-2026
#12 Heeft de komst van technologie ons leven makkelijker gemaakt? Veel huishoudelijke apparaten hebben ervoor gezorgd dat we (vooral vrouwen) minder tijd hoefde te besteden aan de was of afwas doen en daardoor meer tijd over hadden voor andere dingen. Dat is een verrijking, maar tegelijkertijd lijkt het door de productiviteitsdrang van deze tijd juist erop alsof we minder tijd hebben, tijd om gewoon niks te doen, te bestaan, bezig te zijn met zingeving of ons gewoon te vervelen. De markt blijft draaien, nieuws blijft binnen komen, alles blijft nog harder doorgaan, maar waar is de tijd gebleven?
14-5-2026
Dit gedicht schreef ik afgelopen winter in december, op de kortste nacht van het jaar, het is raar om te beseffen dat de winter ooit weer komt en het licht van nu zal worden opgeslokt door de donkerte.
#11 De donkerte omvouwt mij als een deken. Uit mijn raam zie ik de verlichting van een lantaarnpaal, omhulst door donkerte. De grenzen in mijn zicht vervagen.
Soms regent het, soms donder en bliksem of gewoon saaie, banale bewolking, daarmee worden de dagen gevuld. De seizoenen volgen elkaar in een vertraging op. De dagen zijn door de donkerte moeilijk van elkaar te onderscheiden.
Uit gevoel van nutteloosheid doe ik veel dutjes om de tijd langzaam aan mij te laten passeren. Het voelt alsof de wereld in contradicties uiteenvalt, bijvoorbeeld dat het enige constante verandering is. En dat constante daarom dus eigenlijk een illusie is, maar ook een houd vast. Zeker in deze donkerte.
Alleen zou ik het niet vol kunnen houden in een constante ophouding van deze donkerte. Ik heb nog een beetje hoop, hoop op overgang naar een ander seizoen en hoop dat de dingen zullen veranderen.
Van dit weer word ik altijd een beetje melancholisch, alsof de somberte mij omarmt. Melancholie kan de mens goed doen, want het maakt de dingen en gevoelens wat diepgaander, toch blijft de echte zwart galligheid een gevaar.
Daarom kijk ik toch nog maar verder uit mijn raam en kijk ik naar de maan die in deze donkerte een vorm van licht vormt.
30-4-2026
#10 Wanneer wordt iets in het 'echt' zien geen vereiste meer voor een ervaring?
30-4-2026
#9 Soms vraag ik me af hoe ik naar de wereld keek toen ik nog een kind was. En dan baal ik er van dat ik mijn belevenissen niet goed heb bijgehouden in een dagboek van kinds af aan, maar dan bedenk ik me ook dat mijn ervaring van kind zijn dan bestolen zou zijn. Als kind kon ik nog opgaan in het moment, zonder een tweede agenda in mijn hoofd te hebben die op de achtergrond analyses van mijn gedachten en ervaringen maakt. In essentie is kind zijn: opgaan in het moment en daar volledig mee samenvallen. Wellicht als ik dat soort momenten opzoek - weet ik weer hoe het is om een kind te zijn en hoe ik dat vond, maar misschien moet ik over dat laatste niet te veel nadenken, want dan verlies ik het moment omdat ik weer in mijn gedachten verdwaal in plaats van in het moment.
31-3-2026
#8 Ik wil verdwijnen naar een plek waar niemand mijn naam kent, een glimlach mij groet en ik alles opnieuw kan uitvinden. Een plek waar ik niet meer te vinden ben. Wellicht is dat op zee met de zeilen gehesen, kijkend naar de horizon, waar het blauw van de lucht en het water in elkaar overvloeien. Of in een boshuisje waar ik alleen bezoek krijg van de vogeltjes en wellicht weleens van een eekhoorn of een egel. En ik soms mijn huisje achterlaat, lange tochten maak door het bos op zoek naar wat eten. Weg, naar ergens of een nergens en gewoon een beetje doelloos dwalen.
30-3-2026
#7 De boekdrukpers heeft de verspreiding van propaganda aangewakkerd; sindsdien wordt de menselijke geest gevangen in voorgekauwde denkpatronen. De boeken en kranten werden een aantal eeuwen later vervangen door schermen en beelden. Waar de televisie ons nog collectief meetrok, zorgt sociale media ervoor dat we verdwalen in een gepersonaliseerde tunnelvisie. Vroeger werden we juist express beperkt in informatie, tegenwoordig verdrinken we in een overvloed aan ‘gestuurde’ informatie.
Propaganda is slechts effectief zolang er geen tegenspraak is, daarom wordt de menigte gehandhaaft - om de ‘geaccepteerde’ waarheid te behouden. In de Middeleeuwen werd dit gedaan door ketters op de brandstapel te gooien, vandaag de dag hebben we de cancelcultuur. Wie afwijkt van de heersende doctrine, wordt onderworpen aan de moderne publieke executie. De menselijke honger naar sensatie en uitsluiting is onveranderd; enkel het medium heeft een update gekregen.
28-2-2026
#6 Als je nieuwe mensen in je leven toelaat, dan heb je de kans dat je ze op een gegeven moment verliest. Maar als je helemaal geen mensen in je leven binnen laat, dan verlies je vanzelf jezelf.
18-2-2026
#5 De collectieve goederen van deze tijd zijn fietslampjes en aanstekers. Je hebt ze vaak één dag in bezit en daarna behoren ze tot de collectieve fietsen en sigaretten.
29-1-2026
#4 Toen in de jaren negentig het internet opkwam, was het hip om te surfen op browsers, discussies te hebben op internetfora of video's van mensen die zich aan de andere kant van de wereld bevinden, te bekijken. Toentertijd werd het internet gebruikt als korte afleiding of ontsnapping aan het dagelijks leven. Tegenwoordig gebruiken mensen de buitenwereld als ontsnapping aan het leven op het internet, even een blokje om zodat ze daarna weer genoeg informatie kunnen opnemen via hun scherm. #howthetimeshavechanged
20-1-2026
#3 Wierook stokjes gekocht bij de So Low geven een dubbel gevoel mee, het faciliteert de meditatie en cleansing van de ziel, maar wordt die echt schoon? Op goedkope yoga matjes proberen we de chaos van de buitenwereld ver buiten ons te houden. De wierook maskeert de geur van de fabriekshal waar de stokjes zijn geproduceerd en onze zelf uitgedragen mantra's overstemmen de stemmen van hen die in armoede leven, zodat de Westerse spirituele en verheven mens zijn sacrale hoekje weet te behouden.
31-12-2025
#2 De digitalisering van onze voordeur doodt de spontaniteit van het opgroeien. Vroeger kon je gewoon belletje lellen zonder je opgenomen wordt met een camera. Waarom zou je willen weten wat er constant voor je deur gebeurd? Op die manier kan er nooit meer iets spontaans gebeuren en kan je ook niet dingen langs je heen laten gaan. Kinderen zouden vrij moeten zijn om kattenkwaad uit te halen. De publieke ruimte is er om in je op te nemen, niet om opgenomen te worden.
25-12-2025
#1 Gisternacht, op kerstavond is er een olifantje geboren in Artis. Dezelfde nacht dat Jezus werd geboren, maar dan 2000 jaar later. Die Jezus had ons vrede belooft, maar daar is nog weinig van terecht gekomen. Daarom heb ik besloten dat het pas geboren olifantje mijn nieuwe messias is. Dat is heel relaxed en betekent dat we met Pasen al het familiegedoe kunnen overslaan, omdat Jezus dan gewoon in zijn grot kan blijven chillen. En dan gaan we inplaats daarvan ons lieve heilige olifantje bezoeken.
Recent werk
Tijdens het maken van deze collages probeer ik te verdwijnen in een andere wereld, met het knippen en plakken van de afbeeldingen probeer ik van al vertelde verhalen een nieuw verhaal te maken. Soms roepen beelden gedachten bij mij op die ik er naast schrijf, andere beelden zijn enkel gebaseerd op kleur en esthetiek. Wellicht geven deze beelden je wat inspiratie voor het samen vormgeven van een nieuwe wereld.
