In de loop der jaren hebben we als mensheid steeds beter zien te overleven, maar we zijn vergeten hóe te leven. Mensen zijn van God losgeraakt en zoeken nu in allerlei vormen naar zingeving, van heilige rocycle klasjes tot ayahuasca doen in microdosering. De moderne mens dompelt zich in van alles onder. We hebben het bezig zijn met spirituele gevoelens omgewisseld voor zo veel mogelijk productiviteit en geloven nu dat met genoeg bewuste meditatie, moeilijke houdingen uitvoeren in een overvolle zaal met dunne modellen en al onze fysieke bezigheden meten met een app, het pad naar verlichting vanzelf zal verschijnen. Het aanbod van leefstijlen is groot en de belerende toon die erachter ligt soms nog heviger, voor elke stroming is er wel een life-coach te vinden die je precies aangepast op jouw leven en probleem weer verder kan helpen, met wat rustige thee, ontspanningsoefeningen of ander slap gelul.

Arbeiders verenigt u! Het is vandaag 1 mei, de dag van de arbeid. De dag waarop de arbeidersbeweging wordt gevierd. In veel landen is 1 mei een doorbetaalde vrije dag, behalve in Nederland. Gek genoeg is de Amsterdamse beurs, het symbool van het kapitalisme, vandaag wel gesloten. Dat vind ik opmerkelijk want veel bankiers hebben vooral bullshit jobs: een job die geen bijdrage levert of voldoening brengt. Op wat voor manier speelt arbeid eigenlijk een rol in ons leven? 

“Although the logos is common, most people live as though they had their own thought.”

Omringd door donkere dingen, lange gangen van appartementen. Niets meer dan alternatieve rockmuziek, zo kan verdrietig zijn soms voelen. Een gevoel waarin alles leeg is. Als ik terug fiets naar huis dan kies ik vaak de route langs grote betonnen gebouwen en een weg met veel auto’s. In plaats van langs de Utrechtsestraat of de Amstel met de mooie lichtjes. Langs die weg met grote betonnen flats voel ik me maar een klein bewegend ding in het universum, terwijl als ik langs de Amstel fiets, voelt het alsof ik de wereld aan kan. Ik kies voor die route langs de flats en daar gaat een verdriet aan gepaard, maar waarom kies ik daarvoor?